Soms gaat het niet helemaal zoals je had gepland. Zoals blijkbaar is gebeurd bij één van mijn favoriete podcasts, No Such Thing as a Fish. Na de opnames van de aflevering van vandaag (7 september) kwamen ze erachter dat de opnameapparatuur het had begeven. Gelukkig maken ze ook altijd video-opnames, en die camera’s hebben ook een microfoon. Dus er was geluid, maar de kwaliteit valt vies tegen als je professionele microfoons gewend bent.
Negeren of weggooien
Nu zijn er in dat geval een paar manieren waarop je kan reageren. Je kan natuurlijk gewoon doen alsof je neus bloedt. Lekker de aflevering online gooien, want het is immers verstaanbaar, en je bent trots op de inhoud. Misschien geeft je een disclaimer over het geluid aan het begin, maar je weet dat je luisteraars een aflevering verwachten, dus die geef je. Dan maar jammer van de kwaliteit.
Het andere uiterste is dat je de opnames helemaal vergeet. Je hebt je eigen standaarden, en deze voldoen niet. De kwaliteit is niet wat je ervan wil, en dus kies je ervoor om dit niet dit naar buiten te brengen. Niemand die het opvalt, want ze werken een aantal weken vooruit, zodat ze af en toe flexibel kunnen zijn als het moet.
Own your mistake
Maar wat ze hebben gedaan vind ik zelf eigenlijk ijzersterk. Ze beginnen de aflevering met een uitgebreid verslag wat er mis is gegaan en hoe ze dat hebben opgelost. En hoeveel ze hebben moeten vertrouwen op de “magie van de redactie”, die de opnames van de camera’s blijkbaar tot het uiterste hebben moeten bewerken. Ze gaan meteen met de billen bloot. Daarna leggen ze uit wat de overwegingen zijn geweest om toch door te gaan: de inhoud was immers te leuk om je publiek te onthouden. Want je doet het voor je publiek. En ze eindigen met de mededeling dat dit uiteraard niet is zoals ze vinden dat het hoort.
Het past ook heel erg in het imago dat het team wil uitstralen: een groep vrienden dat elkaar op een humoristische manier leuke feitjes verteld over de wereld. En tussen vrienden gebeuren dit soort dingen nu eenmaal. En wij als publiek gaan daar gewoon in mee, want wij voelen ons ook onderdeel van de groep. Zeker door de uitleg aan het begin.
Het zorgde er allemaal voor dat ik ze meteen de werkelijk baggerkwaliteit van de audio vergaf. Zelfs als je na HD kwaliteit de sponsor van de week hebt aangehoord, en je teruggaat naar het slechte geluid was de eerste gedachte bij mij “oh ja, dat hadden ze me al verteld – en ik vergeef het ze”.
Met andere woorden: alles dat we vinden dat je moet doen als je een fout maakt. Zie bijvoorbeeld ook dit bericht.
Ethos mentaliteit
Wat je ook kiest als het niet helemaal loopt zoals je plant, het moet passen in het beeld dat jij wilt uitstralen naar buiten toe. Naar je klanten, je luisteraars, je lezers, je kiezers. En dat hebben de vier “QI Elves” perfect gedaan. Een schoolvoorbeeld van wat wij de ethosmentaliteit noemen.
Pepijn Vemer